جهان به چه صورت چنین می کند؟ چطور هر چیزی را تولید می کند؟

هیچ کس جوابش را نمی داند.. بهرحال، ما می دانیم که ارجاع به خود، بخش مهمی از این فرآینــد است. از دید فیزیک کوانتومی که زیر بنای تمامی جهان فیزیکی است، شیوه رفتار جهان چنان است که موج کوانتوم میان دو رویداد جریان می یــابد، درست همانند رودی که سرچشمه را ترک می کند و به سوی یک گودی می رود. ولی پس از آن، در فضا زمان «بـــاز می گردد» و از گودی به سرچشمه جــاری میشود. پس خورد حاصله میانِ موج کوانتوم و فضا زمان تصوری را بازمی تاباند که باعث ایجاد تجزیه می شود و ما آنــرا «واقعیت» می نامیم. در زبــانِ فیزیک کوانتومی، می گوییم موج در «مزدوج مختلط خود» ضرب می شود تا احتمالات جهان واقعی را ایجــاد کند. این مرحله جریــانِ مضاعف در هر پدیده فیزیکی رخ میدهد. در این شیوه است که دارای خود ساخـــتار دهی هستیم، قائم به ذات به واسطه بر همکنش موج با تصویر بارتاب شده فضا زمان خودش؛ مشابه روشی که شما در مقابل تصویر بازتابی خودتــان عکس العمل نشان می دهید. هرگز توجه کــرده اید برای اینکه متوجه خودتــان در آینه شوید مجبورید خود را فراموش کنید؟ و برای فراموش کردن خود، مجبورید خودتان را مورد توجه قــرار دهید؟

از طریق خودیابی است که قــادر می شویم خودمان را تغییـــر دهیم. همه آنچه وجود دارد نظمی واحــد است، جهــان در خودش به خود می نگــرد.!

حافظه چیست؟ از یک نظر؛ تمامی قوانین بقا، مثل قانون بقای انرژی و ... ، حافظه جهان هستنـد. مطابق این قانون، جهان به یاد دارد که قبل، بعد و احتمالا در حین هر فعل و انفعال و تقابل میان میان اشیا چه میزان انرژی داشته است. اگر حافظه به نوعی «انرژی ذخیره شده» یا انرژی پتانسیل باشد، آن وقت تغییـر در نیروهایی که ما را به هم پیوند می دهند؛ یعنی نیروهای الکتریکی و گرانشی (شاید هم نیروهای هسته ای)، می تواند منجر به بروز خاطره شود.

توالی زمانی مفهومی ندارد ، چرا که ساختارها در ورای زمـان شکل می گیرند.

دلیل اینکه توالی زمانی مفهومی ندارد این است که رویه ی شکل گیری ، قبل از اینکه ماده شکل خارجی به خود بگیرد شروع می شود. فیزیکدانــان کوانتوم آن را « پیش – ماده » می نامند ؛ تابع موج کوانتومی. اگر چه تابع موج کوانتومی با دقت بالایی قابل محاسبه است اما نمی توان آنرا ماده به حساب آورد. در واقع هیچ چیز نیست. امواج کوانتومی قادر به حرکت اند ، و بسیار بسیار سریع حرکت می کنند. در حقیقت آنها می توانند سریع تر از نور حرکت کنند. این بدان مفهوم است که آنها قادرند در زمـان ، رو به عقب یا رو به جلو حرکت کنند. فیزیکدانان ذراتی را که قادر به حرکتِ سریعتر از نور هستند (اگر چنین چیزهایی در واقه وجود داشته باشند) ، را تاکیون می نامند. اینشتین و فیزیکدانان بعد از او نشان دادند هر چیزی که بتواند سریع تر از نور حرکت کند را می توان به صورت توالی زمانی معکوس مشاهده کرد. برخی از ناظران ، این توالی زمانی را به صورت نمایش یک فیلم مشاهده می کنند ، در حالیکه از نظر بقیه ، فیلم به صورت معکوس پخش میشود. هر چند بسیار خارق العاده و خیالی به نظر می رسد ، امـــا نمونه های ریاضی چنین چیزهایی بسیار خوب تعریف شده اند و می توان گفت که حداقل از نظر ریاضی ، به خوبی درک می شوند.

خاصیت اصلی دیگر امواج کوانتومی این است که در مکان و زمانی که احتمال وقوع چیزی می رود نمایــان میشود ؛ به عبارت دیگر ، معیاری برای احتمال وقوع یک واقعه است. یک تعبیر شگفت انگیز این است که بگوییم این احتمال نه تنها در ذهنِ ما وجود دارد ؛ بلکه در فضا – زمان حرکت می کند. به عبارت دیگر ، این موج هم درون ذهن ما و هم خارج از آن در جهان قرار دارد. به طور خلاصه ، موج کوانتومی ، موجی از احتمال است که با سرعتی بیش از سرعت نور حرکت می کند و ذهن ما را به جهانی مادی پیوند می زند.

برگرفته از کتاب : متا فیزیک از نگاه فیزیک

نویسنده : فرد آلن ولف – باب توبن

OMEGA TO ALPHA

Modernizing the Great Cycle Worldview

آگاهی در سراسر فضا – زمـان رقص کنان جست و خیز می کند.

شاید کل جهان فقط  رقصی بزرگ باشد. در صورتی که امواج کوانتومی بنیان تمامی مواد و آگاهی را تشکیل دهند ، میتوان گفت که وجود هماهنگی در جهان یک ضرورت است ؛ چرا که همه امواج باید حرکتی متناوب و موزون داشته باشند. از آنجـا که موج کوانتومی سریعتر از نور جریان دارد ، هماهنگی در همه زمـــان ها حضور دارد.

برگرفته از کتاب : متا فیزیک از نگاه فیزیک

نویسنده : فرد آلن ولف – باب توبن

یکی شدن جهان هــا آغاز شده است !

راه هـایی ﺁشکار می شوند که اجـازه می دهند حلقه محدود ﺁگــاهی مان را شکسته و به خارج قدم بگذاریم.

ﺁگـاهی ، کلیتی است در مـاورا فضا – زمان ، چیزی که شاید از نظر ماهیت «من» حقیقی باشدو مـا به این ادراک رسیده ایم که آگاهی و انرژی یکی هستند ؛ اینکه تمـامی فضا – زمـان از آگاهی ساخته شده است ؛ اینکه احساس و دریافت معمول مـا از واقعیت ، ترکیبی از تعداد نامتناهی از جهان هاست که در آن زیسته ایم ، و اینکه آنچه از خود به عنوان خودمـان درک می کنیم فقط نمـایش متمرکزی از کلیت خود حقیقی مان است.

بنابراین همه انرژی مان به بررسی آگاهی اختصاص می یابد و این یگانه راه است.

هر اتفاقی را که در جهان های بی شمـار بر آن تاثیر می گذرایدتشخیص دهید ... درک کنید که در هر چیزی زندگی جریان دارد ؛ دریابید که شما آموخته هایتان نیستید ، بگذارید تا آگاهی با شمـــا یکی شود.

رسوخ جهان ها در هم ، آغاز شده است !

برگرفته از کتاب : متا فیزیک از نگاه فیزیک

نویسنده : فرد آلن ولف – باب توبن